scène 13 begraven

 

 

 

verdriet

De begrafenis van Moritz is anno 1890 letterlijk een troosteloze gebeurtenis.

Nog steeds is het in onze cultuur niet echt de bedoeling je verdriet luidkeels te uiten.

 
Wat doe je als je te veel krijgt te verstouwen?

De moeder van Moritz probeert haar verdriet op afstand te houden en zegt;


"Hij was mijn zoon niet!"

 

 

 

 

Als het ontkennen van de werkelijkheid een favoriete bezigheid is, denk dan eens aan een carrière als .....

1 acteur

2 politicus

2 illusionist

4 schrijver

 

ontkenning

Maar even serieus, heb jij wel eens in een pijnlijke situatie je beeld van de werkelijkheid aangepast?......

Bijvoorbeeld bij dat proefwerk, dat je jezelf voor houdt:

"Nog even die drie regeltjes stampen en dan gaat het lukken!!!! "

Terwijl ergens een stemmetje op de achtergrond zegt:

"Duuhhh, en wat dan met pagina 24 tm 86...??"

 

 


Nog even over schema's, rollen en routines die we hanteren om met de wereld om te gaan.

Als het niet lukt een pijnlijk probleem op te lossen, dan gaat een mens het beeld van de situatie veranderen in een poging aan de pijn te ontkomen.

Pijn, ja ook pesten doet zeer en als je dan iets kunt bedenken om die pijn niet te voelen, dan is dat welkom. Als de situatie echter voortduurt, dan tast het gebeuren je waarneming van de werkelijkheid aan.

Dat de moeder op de begrafenis even het spoor bijster is, dat noem je shock. Maar als de stress voortduurt, dan kan je waarneming van de werkelijkheid zo verschuiven dat we spreken van een psychische stoornis.

Een tijdelijke ontkenning van de werkelijkheid is soms nuttig om de pijn van de verandering te doseren.

 

"Ligt hij daar echt zonder hoofd?" ,vraagt Martha op het kerkhof.

Ook een ontkenning van de werkelijkheid is dat je inzoomt op de sensatie van de gebeurtenis.

Liever focussen de meiden op de sensatie van de in het rond spattende hersenen dan

dat ze voelen wat het betekent dat Moritz er niet meer is.

 

 

Doen wij niet hoor, vandaag de dag, wij zijn niet geboeid door sensationele beelden van onthoofdingen en zo......???

 

In allerlei situaties plaatsen we dingen op de voorgrond, andere dingen op de achtergrond.

Er zijn dingen die in beeld komen en dingen die buiten beeld blijven.

Soms is dat toeval en soms is het nadrukkelijk de bedoeling dat je alleen zus of zo

naar een gebeurtenis kijkt.

 

opdracht #1

Voor-  en achtergrond

Kies een onderwerp uit het nieuws of de sociale media. (uitzending gemist journaal )

en beantwoord de volgende vragen:

Het onderwerp gaat over....   

Het gaat over: ruzie, oorlog, geweld, etc.

Het is spannend, afschuwelijk, opwindend, grappig...

Wat staat in het item op de voorgrond, wat is belangrijk en wordt benoemd ?

Is die informatie voor jou nuttig en nieuw ?

Heb je iets van het item kunnen leren?

Wat staat op de achtergrond en wordt niet over het onderwerp verteld?

Wat zou je nog meer willen weten over het onderwerp?

Is er iets wat met opzet buiten beeld blijft? Zo ja, waarom?

 

opdracht #2

Mijn voor-  en achtergrond.

Wat staat er in jouw dagelijkse leven op de voorgrond, op school, thuis, in jouw mediawereld, werk, hobby's ,kortom in je leven?

Wat staat er op de achtergrond in je leven?

Maak van beide een collage.

Bespreek de collages in de klas en ga na of er iets is wat je meer op de voorgrond zou willen hebben.

Zijn er dingen die je buiten beeld wilt houden?

Waarom? ....     Ja, duuuuhhh!