scène 16 ik ben soms zo gelukkig

 

vervreemd

Wendla ligt ziek in bed, om haar heen wordt gepraat,
goedbedoelde lege zinnen.
Niets waar ze iets aan heeft.
 
"Ik ben soms zo gelukkig", zegt ze.
Het lijkt wel of ze ijlt van de koorts.
 
Wendla doet een laatste poging om helder te krijgen wat er aan de hand is:
"Moeder, ik ga dood."

Maar moeder durft niet hardop te spreken.

"Je bent zwanger."

Gelukkig is dat vandaag de dag absoluut niet meer zo ....

Wij praten tegenwoordig in zo'n situatie alleen over dingen die er toe doen, toch?

 

                              Ja ja. slaap lekker....

 

 

impressie en isolatie

Als de situatie te pijnlijk is om uit te spreken, dan ontstaat er een vreemde stilte in je hoofd.
Wendla wordt omringd door stilte. Wat mensen zeggen is niet wat er toe doet.
Er wordt een werkelijkheid beschreven die er niet toe doet, zelfs door haar zus die het alleen maar heeft over herfstkleuren.
Over koetjes en kalfjes praten is prima zolang de woorden maar niet pijn doen door emoties en gevoel op te roepen.
  
Er is sprake van impressie en isolatie en dat is het tegenovergestelde van expressie en communicatie.
Er zijn allerlei indrukken, woorden, beelden en geluiden, maar die zeggen niets over wat haar echt bezig houdt.
Er is geen contact.
 

 Tss... daar hebben we vandaag de dag helemaal geen last meer van, we communiceren ons suf....

Bliep bliep , waar ben jij nu???... Bliep thuis.... Bliep wat doe je... Bliep niets... Bliep en jij... bliep ook niets...

communicatie

Wat zijn volgens jou lastige maar wezenlijke dingen om over te praten, hier en nu, vandaag de dag ?

Verschilt dat veel met vroeger?

Communicatie die er toe doet, hoe organiseer je dat vandaag de dag?

Stuur je een sms, een whatsappje, een foto als je iets belangrijks wilt delen?

 

opdracht # 1

Maak een korte dialoog  waarin twee  mensen spreken over iets wat er toe doet, iets wat belangrijk is.

Maak een video van het resultaat.